close
تبلیغات در اینترنت
جنگ های صلیبی و نقش ترکمانان سلجوقی
loading...

میلیتاری (Military) |مقالات نظامی

  قبل از تهاجم اقوام بدوی به امپراطوری روم باستان ،این امپراطوری به دو قسمت غربی به پایتختی رم و قسمت شرقی (بیزانس) به مرکزیت قسطنطنیه تقسیم…

آخرین ارسال های انجمن

جنگ های صلیبی و نقش ترکمانان سلجوقی

عادل خوجه بازدید : 1519 جمعه 30 مرداد 1394 نظرات ()

 

قبل از تهاجم اقوام بدوی به امپراطوری روم باستان ،این امپراطوری به دو قسمت غربی به پایتختی رم و قسمت شرقی (بیزانس) به مرکزیت قسطنطنیه تقسیم شده بود.آنچه از این امپراطوری به میراث باقی ماند جهان مسیحیت به رهبری پاپ ها بود که در مقاطعی خاص بر سلاطین بزرگ اروپا همچون شارلمانی (پادشاه فرانک ها) نیز حکمشان نافذ بود.به تدریج براثرعوامل مختلف در اروپا،اختلاف میان پاپ ها افزایش یافت و دو کلیسای رم و قسطنطنیه هم سرانجام در سال 1055 میلادی از هم جدا شدند.با این جدایی دو شعبۀ بزرگ مسیحیت یعنی کاتولیک (در رم) و ارتدوکس (در قسطنطنیه) به وجود آمدند.

 

این وقایع هم زمان بود با پیشروی ترکمانان سلجوقی در غرب ایران به سوی آسیای صغیر و سپس جنگ ملازگرد.از آن سو فاطمیان شیعی مذهب هم در مصر،شام،فلسطین و نواحی اطراف حکم می راندند که با هجوم سپاهیان سلجوقی مواجه شدند و شام را از دست دادند.این جنگ ها و به دنبال آن نبرد های متعدد بین امرا و شاهزادگان سلجوقی در شام و آسیای صغیر بر بی نظمی ها ونابسامانی ها افزود و شرایط را برای تجارت و مسافرت،به ویژه مسیحیان در نواحی شام،آسیای صغیر،فلسطین و نواحی ساحلی درهم ریخت.از این اوضاع امپراطوری و مردم تحقیر شدۀ روم (به خاطر شکست در ملازگرد) و پاپ های قسطنطنیه به خاطر رقابت با کلیسای رم  بهره بردند،زیرا در این دوران حاکمیت فئودال ها باعث بروز مشکلات اقتصادی و اجتماعی بسیاری در اروپای آن زمان شده بود.

آنها با آن که املاک وسیعی داشتند،اما با این حال برای دست آوردن زمین های بیشتر ،مدام به جنگ و جدال با یکدیگر مشغول بودند.جنگ فئودال ها با یکدیگر به تدریج امنیت و آرامش را ازمیان می برد و از آنجا که اروپا قارۀ کوچکی است روز به روز جنگ میان آن ها نیز بیشتر می شد.نیروی نظامی فئودال ها ،شوالیه ها بودند.شوالیه ها که نجیب زادگان سواره نظام به شمار می آمدند،کار و افتخارشان جنگیدن بود.یعنی هنگام جنگ و جدال،مشغول به کار بودند و هنگام آرامش اوضاع بی کار می شدند و درآمدی نداشتند و به همین سبب درچنین مواقعی دست به راهزنی و غارتگری هم می زدند.

علاوه بر جنگ میان فئودال ها و راهزنی شوالیه ها،گرسنگی دهقانان (روستاییان) نیز عاملی بود که بر خرابی اوضاع می افزود ،زیرا رعایا به خاطر کمبود زمین،جنگ ها،غارتگری ها و استثمار شدید وضع بسیار نابسامانی داشتند.به سبب وجود چنین اوضاع و احوالی ،پس از آن که پاپ فرمان جنگ های صلیبی را صادر کرد،تمام این گروهها در پی منافع خود به جنبش در آمدند.

 

بنابراین علل مهم آغاز این جنگ ها را می توان چنین بر شمرد :

 

  • شکست بیزانس در جنگ ملازگرد و تقاضای امپراتور بیزانس از پاپ برای جلوگیری از پیشرفت ترکمانان سلجوقی
  • تمایل پاپ به مطیع ساختن کلیسای ارتدوکس (قسطنطنیه) از طریق کمک به بیزانس.
  • تصمیم پاپ برای تصرف بیت المقدص
  • علاقۀ فئودال ها برای دست یافتن به زمین و زندگی بهتر
  • اشتیاق شوالیه ها برای بدست آوردن ثروت و افتخار
  • امید دهقانان گرسنه اروپا برای بدست آوردن زمین و زندگی بهتر

 

 

آلپ ارسلان در نبرد ملازگرد به طرز فاجعه‌باری سپاه روم شرقی را به فرماندهی امپراتور رومانوس چهارم شکست داد و وی را اسیر کرد. در این نگاره آلپ ارسلان با نهادن پای خود بر گردن امپراتور رومانوس او را تحقیر می‌کند
 

اما در شرق چه می گذشت.از اواخر دورۀ غزنویان،ترکمانان سلجوقی گاه به گاه شمال غرب ایران و ارمنستان را مورد هجوم قرار می دادند.بعدها پس از استیلای کامل سلجوقیان بر ایران،حملات به ارمنستان شکلی علنی و دائمی به خود گرفت.

این منطقه نگهبان مهمی برای خاک امپراطوری روم محسوب می گشت.طغرل فقط یک بار و آن هم به سال 1054 تا نواحی ملازگرد آمد،ولی پس از پیشروی وی به سال 1059 ،برای نخستین بار جنگاوران ترکمان قدم به خاک روم نهاده و سیواس را فتح کردند.در سال 1064 میلادی شهر آنی پایتخت دیرین ارامنه منهدم و سال بعد قلعۀ مرزی ادسا(رها) را مورد تهاجم قرار دادند سپس سه سال بعد قیصریه شهر عمدۀ ایالت کاپادوکیه را فتح کردند.به دنبال این موفقیت ها آن ها تا سال 1070 میلادی قیصریۀ نو (نیکسر)،آموریوم(عموریه)،قونیه تا سواحل دریای اژه را به زیر سلطه در آوردند و یک سال بعد (1071) در نبرد ملازگرد با اسیر نمودن امپراتوری روم شرق سایۀ وحشت را بر اروپا گستراندند.

به اعتقاد رانسیمان از زمان ملکشاه سلجوقی ، ترکمانان بی قرار دشت های مرکزی آناطولی را که به وسیلۀ نجیب زادگان بیزانطی (رومی) اداره می شد و تقریباً جمعیت انبوهی نداشت و شرایط بسیاری مساعدی نیز از نظر اکولوژیک برای چرای دام ها داشت ،مورد توجه قرار داده بودند.به همین دلیل سلطان ملکشاه عموزادۀ خود سلیمان بن قتلمش را بعد ازکروفرهای اولیۀ پدرش،اینک دوباره در راس گروهی از ترکمانان بدین نواحی رهسپارکرد.

 

افسر سلجوق

 

در اروپا به ویژه در روم شرقی این واقعه را زیر ذره بین گرفته بودند و طلیعۀ هجوم ترکمانان و ظهور آن ها مشاهده می کردند،مخصوصاً آنکه به تدریج اصطکاک های سلجوقیان با فاطمیان مصر نیز شدت یافت و مشکلات فراوانی برای کاروان های تجاری و زائران مسیحی اعزامی به سوی بیت المقدص به وجود می آورد.در این میان مردم شهرهای بزرگ و تاجر پیشۀ روم از جمله پیزا،ژن،ونیز و آمالقی بیش از همه متضرر می شدند.آنها از مدت ها قبل در مدیترانۀ شرقی نبض اقتصاد تجاری را در دست داشته و نظر بر بازارهای شرق دوخته بودند.

 

http://up.military.volleyball-forum.ir/view/599252/110097520.jpg

 
اثر تذهیبی متعلق به قرن ۱۵ام که پاپ اوربان دوم را در حال موعظه جمعیت برای بازپس‌گیری سرزمین‌های مقدس نشان‌می‌دهد

 

http://up.military.volleyball-forum.ir/view/599253/9852575508.png
 
مسیر حرکت جنگجویان صلیبی در جنگ صلیبی اول
 
 
اما صدای بلندتر زنگ های خطر زمانی به گوش این مردم شرق اروپا رسید که در ابتدای سال 1073 میلادی ناگهان هجوم های بزرگتر ترکمانان به سرداری سلیمان پسر قتلمش ، آغاز گشت . سلیمان خود به دنبال دستیابی به قلمرویی برای سلطنت بود و سرداران و امرایش همچون دانشمند،چکا ( که به سال 1091 میلادی به دست دامادش قلیچ ارسلان پسر سلیمان به قتل رسید) و منکوچک فقط قلعه هائی را برای حکمرانی می خواستند تا آنها را تبدیل به پایگاهی برای غارت نواحی اطراف بنمایند .با آغاز هجوم این سرداران ترکمان که با آتش زدن ها و غارت های شدید همراه بود،مسیحیان خانه و کاشانۀ خود را باقی گذاشته و می گریختند.در این میان میکائیل دوکاس ( میکائیل هفتم) پسر خواندۀ امپراطور اسیر شده روم که قدرت را در دست گرفته و خود را اسیر اختلافات شدید در کلیسای رم و قسطنطنیه نیز بود،سپاه بزرگی را به سرداری آیزاک کامنوس به سوی لشکر ترکمانان فرستاد تا جلوی پیشروی بیشتر آنان را بگیرد.ولی وی شکست خورد و اسیر ترکمانان غز سلجوقی شد.این شکست که بیشتر به خاطر خیانت راسل بایلویل نیز بود،چنان امپراطور میکائیل را مستاصل کرد که مجبور شد از سلیمان بن قتلمش طلب صلح و همکاری کند.
 
سلیمان هم با کسب اجازه از ملکشاه سلجوقی چنین کرد.وی که تا این زمان شرق آناطولی را تسخیر نموده بود اینک موفقیت بهتری به دست آورده و نیقیه را پایتخت خود قرار داد تا بر خطۀ تحت حکومت خود یعنی از مصر تا شام تسلط داشته باشد.ولی هنوز در داخل آسیای صغیر چند شهر در دست مسیحیان باقی مانده بود .
 
اما با مرگ سلیمان اوضاع در آناطولی آشفته گشت و امیران و سرداران ترکمان به جان هم افتادند و نیقیه برای مدت شش سال به دست یکی از سرداران متمرد ترکمان به نام ابولقاسم افتاد . تا آنکه سرانجام ملکشاه به وسیلۀ قلیچ ارسلان پسر سلیمان او را سرکوب کرد.
 
 
 
 
اما اندکی بعد با مرگ خود ملکشاه اوضاع آشفته دو چندان شد .در این میان آلکسیوس امپراتور جدید روم شرقی سعی کرد برای مقابله با ترکمانان سلجوقی از این هرج و مرج میان آنان به نحو اکمل بهره ببرد،به علاوه از آن سو در پی استفاده از اختلافات میان پاب اوربان دوم و پاپ گریگوری هفتم نیز برآمد.از قضا در این اوان (سال 1095 میلادی) پاپ اوربان از همۀ کلیساهای غرب خواست تا برای حضور در نخستین شورای بزرگ وی که در ماه مارس در پیاچنزا تشکیل می شد با اعزام نماینده شرکت نمایند.آلکسیوس از این فرصت طلایی استفاده کرد و یک هیئت بلند پایه را بدان اجلاس فرستاد با بتواند زمینه را برای سربازگیری و بسیج قوا آماده کند . هیئت اعزامی وی در این اجلاس به همگی قبولاند که خطر ترکمانان از سوقی شرق و نرمان ها از جنوب ایتالیا (روم) جدی است.
 
پاپ اوربان از 18 تا 28 نوامبر 1095 شورای کلرمون را با حضور 300 مرد روحانی مسیحی تشکیل داد و بحث های مفصلی دربارۀ بسیاری از مسائل در دستور کار قرار گرفت که یکی از آن ها اوضاع به وجود آمده از شرایط تجزیۀ دولت ترکمانان و وضع نابسامان ایجاد شده توسط آنان برای زوار مسیحی بود.بنابراین از همۀ مسیحیان خواسته شد به جای اختلافات و کشتار یکدیگر ، به عنوان مجاهدان راه دین در جهاد مقدس آتی شرکت نمایند.
 
پس از این اجلاس پاپ در سال بعد از مجاهدان و جنگجویان مسیحی خواست در قسطنطیه پایتخت روم شرقی (بیزانس) گرد آیند،زیرا مطمئن بود آلکسیوس از آنها حمایت می کرد.انتخاب این شهر بزرگ برای تجمع قوا در حقیقت ترس از پیشروی یک نیروی بزرگ ،خطرناک ومهاجم از سوی شرق یعنی ترکمانان سلجوقی بود.چرا که مرکز امپراطوتوری بیزانس یعنی قسطنطنیه در آینده قطعاً در برابر خطر سقوط قرار می گرفت.چناکه 357 سال بعد (در سال 1453 میلادی) این امر البته توسط گروهی دیگر از ترکمان ها یعنی عثمانی ها جامعۀ عمل به خود پوشید و با سقوط قسطنطنیه توسط سپاه عثمانی ، برای همیشه روم شرقی از صفحۀ تاریخ محو شد.با این فراخوان پاپ،سخنرانی ها و تحریکات توده های عوام مسیحی در سراسر اروپا شروع شد و دوک ها،کنت ها ، شوالیه ها و اسقف ها بر آتش آن دمیدند.شعارهای گوناگون با محوریت جهاد مقدس علیه مسلمانان ( سلجوقیان سنی وفاطمیان شیعی ) در بسیاری از نقاط طنین انداخته بود.حتی به توابین وعده داده شد که اگر برای نجات کلیسای مسیح راهی بیت المقدص شوند آمرزیده خواهند شد.
 
 
 
http://up.military.volleyball-forum.ir/view/599254/4378378793.jpg
 
گادفری بوین شوالیه فرانسوی فرمانده جنگ صلیبی یکم و بنیادگذار پادشاهی اورشلیم
 
 
لازم به ذکر است که کنت ها در این ایام به بخشی از فئودال های نظام فئودالیته قرون وسطای اروپا اطلاق می گشت که شوالیه ها را در اختیار می گرفتند .شوالیه ها هم جوانان در خدمت این اربابان زمین دار بودند که در مراسم های ویژه ای برای خدمت به اربابان و خانواده هایشان یاد می کردند تا طی مراسمی لقب شوالیه بگیرند.مردم تحت ستم این شیوه تولید قرون وسطایی نسبت به این گروه نظراحترام آمیزآمیخته به رعب و وحشت داشتند.
 
به هر صورت اوضاع به غایت بحرانی و نابسامان اقتصادی اروپا که محصول نظام ناکارآمد آن زمان این قاره بود،بسیاری از اقشار و طبقات یعنی روحانیون مسیحی ،کنت ها ،دوک ها ،شوالیه ها،دهقانان فقیر و... را زیر پرچم اتحاد جهاد و مبارزه علیه مسلمانان گرد آورد.این امر چنین حسنی را داشت که بر بحران های قابل انفجار درون اروپا موقتاً سرپوش نهد.
 
بلاخره در اوج تبلیغات این عوامل ، سیلی از جنگاوران به سوی بیت المقدس روان شدند تا در قسطنطنیه تحت فرمان گودفری،رایموند وبوهموند برای اولین دورۀ جنگ های صلیبی (1095-1099 میلادی)آماده گردند.آلکسیوس اولین هدفش اعزام آنها نخست به نیقیه یعنی پایتخت ترکمانان سلجوقی روم بود.
 
بنابراین در ماه آوریل سپاهیان صلیبی را از لشکرگاه پلکانوم به حرکت در آورد،آن هم در زمانی که قلیچ ارسلان دور از پایتخت با ترکمانان هم نژاد خود یعنی دانشمندیان در ملطیه در نبرد بود.
 
سلجوقیان با شنیدن این اخبار با شتاب خود را به نیقیه رساندند ،اماکاری از پیش نبردند و شهر در برابر جنگاوران صلیبی به زانو در آمد و سقوط کرد . متاسفانه دراوج پیشروی صلیبیان کشمکش بین امرا و حکام محلی ترکمان از یک سو و اختلاف گروهی از اینها با فاطمیان از سوی دیگر شرایط را بهره برداری بیشتر صلیبیان فراهم نموده بود.
 
در سوریه که تا سال 1095 میلادی تتش تاج الدوله (برادر ملکشاه سلجوقی) با اقتدار حکومت کرده بود،پس از وی در این ایام دو پسرش رضوان در حلب و دقاق در دمشق حکومت می کردند که با هجوم سپاه فاطمیان مصر به بیت المقدس مواجه شدند.این شهرتوسط ترکمانان ارتقی تحت الحمایه سلجوقیان اداره می شد.پس از مرگ اتسز ترکمان،تتش بیت المقدس را به عنوان اقطاع به امیر سقمان بن ارتق ترکمان سپرده بود،اما اینک پس از شکست از فاطمیان،ترکمانان مجبور به عقب نشینی به ایالت جزیره در شرق فرات می شدند.آنها در زمان مهاجرت در مارس 1098 میلادی در جنگ بزرگ کربوغای موصلی علیه صلیبیان برای آزاد سازی انطاکیه شرکت کردند.از سوی دیگر امرای ترکمان نواحی دیگر هم دست به اقدامات مشابه زدند.از جمله اتابک دمشق که خبر اسارت زن و فرزند قلیچ ارسلان وبسیاری از سران ترکمان را در سقوط نیقیه شنیده بود،با مودودحاکم جدید موصل هم پیمان شد تا تحت حمایت سلجوقیان ایران علیه فرنگیان (صلیبیون)وارد عمل شود.
 
 
http://up.military.volleyball-forum.ir/view/599255/767817534.jpg
 
تصویر قرون‌وسطایی از پیتر هرمیت رهبر شوالیه‌ها، سربازان و زنان به سمت اورشلیم در جنگ صلیبی یکم
 
 
اما مسیحیان بدون توجه به این ائتلاف ،با ارسال نامه و پخش خبر فتح نیقیه در شرق اروپا،درامتداد جادۀ قدیمی بیزانطین در پهنۀ آناطولی(آسیا صغیر) مجدداً به حرکت درآمدند،قلیچ ارسلان در مقابل جنب و جوش مجدد آنها اقدام به جمع آوری سربازان پراکنده نمود و به اتفاق حسن حاکم دست نشاندۀ سلجوقیان در کاپادوکیه و نیز امیر دانشمندیان ترکمان که تازه هوشیار شده بود،آمادۀ جنگ شدند.این جنگ در ناحیۀ درولیه اتفاق افتاد که سرانجامی جز شکست برای سلجوقیان نداشت و باقی خزائن قلیچ ارسلان به دست صلیبیان افتاد.
 
پس از این وقایع ، قلیچ ارسلان قونیه را به پایتختی برگزید.اما صلیبیون بر آنجا نیز هجوم برده و شهر را با وجود مقاومت شدید ترکمانان،فتح کردند و مغولبین را به کوهستان ها متواری نموند.سپس در عملیات نظامی سریع بعدی اسمرنه و فریجیه را از دست پسران ترکمان چکا بیرون آوردند.ولی باز آرام نگرفتند و به سوی نواحی طرسوس و انطاکیه آمده آن نواحی را نیز متصرف شدند.انطاکیه در این ایام در دست ترکمنان بود.حکومت این منطقه در سال های قبل از طرف ملکشاه سلجوقی به یاغی سیان ترکمان تفویض شده بود.
 
سقوط این ناحیۀ مهم (انطاکیه)متاسفانه در اوج اختلافات امرای ترکمان اتفاق افتاد،زیرا بین دو برادر یعنی رضوان امیرحلب و دقاق امیر دمشق دشمنی شدیدتری به وجود آمده بود.یاغی سیان که دخترش زن رضوان بود در اوج محاصرۀ انطاکیه توسط سپاهیان صلیبی توانسته بود دقاق را به حمایت از خود برانگیزاند ولی وی در زمان حرکت به سوی انطاکیه ناگهان در وسط راه سپاهیان خود را برگشت داد.سپاهیان رضوان در 1098 با اکراه زمانی به حرکت درآمد که دیگر ثمری نداشت.امیرموصل که خود اتابک یک شاهزاده کوچک سلجوقی درقنداق بود با تلاش فراوان سعی کرد حدود 30 هزار سپاه را بدان سو اعزام کند.ولی این نیرو هم با شنیدن خبر عصیان مسیحیان ادسا بدان نواحی رهسپار شدند.
 
فشار و پیشروی صلیبیون در این مدت روز به روز افزایش می یافت و پیشروی آنها تا سال 1105 میلادی کار را بدان جا کشاند که وزیرالافصل مصری برای بازپسگیری فلسطین از سلجوقیان دمشق و امیر آنان کمک خواست .آنها برای توافق مدتی را به مذاکره گذارنده و به نتیجۀ مثبتی هم رسیدند ولی با مرگ دقاق اختلافات بین جانشینان او با اتابکش به قدری شدت یافت که از اهمیت این ائتلاف علیه مسیحیان صلیبی غافل ماندند.
 
از آن سو دوسال بعد قلیچ ارسلان هم در گذشت و موجی از ناآرامی ها را پشت سرباقی گذاشت.پسربزرگ او در جنگ خابور مغوب و اسیر سلطان محمد سلجوقی شد.پسر دیگرش مسعود به دربارترکمانان دانشمندیان پناه برد و پسرچهارمش در قونیه ناگهان با آزاد شدن ملکشاه ازسوی سلطان محمد روبرو شد که در قونیه مدعی حکومت بود.متاسفانه این اختلافات بین امرای ترکمان گاه در صحنه های سیاسی و نظامی به شکل بسیار قبیحی از جمله درخواست کمک از صلیبیون نیز می انجامید که این مسئله بیشتر در نواحی حلب ، شام و دمشق نمود می یافت.این امر سبب گشت تا گاهی شرایط بسیار مساعدی برای پیشروی صلیبیون به وجود آورد.
 
همین عوامل متعدد بود که موجب شد تا آنان در همان سال های اول یعنی تا 13 ژانویه 1099 با سرعت به سوی اورشلیم بیایند و آن نواحی را فتح کنند.اواخر ژوئیه (شعبان 492 ه) بیت المقدس فتح و حمام خون در شهر به راه افتاد.پس ازاین پیروزی صلیبیان در اندک مدتی چنیدن دولت – شهر را در سرزمین های متصرف شده ایجاد نمودند که مهمترین آنها در بیت المقدس ،طرابلس (لبنان) و ادسا بود.
 
 
 
دولت‌های صلیبی تشکیل‌شده پس از نخستین جنگ صلیبی
 
 
فئودال ها (کنت ها و دوک ها) اینک به هدف خود رسیده و ادارۀ این نقاط را برعهده می گرفتند.شوالیه ها نیز صاحب امکانات وسیع و مقام و منصب و گروهی از دهقانان هم صاحب زمین شدند.اما سقوط بیت المقدس و چند ناحیۀ پراهمیت دیگر،مسلمانان چه ترکمانان سنی و چه فاطمیان شیعی را به شدت تکان داد و موجب وحشت آنها گشت.
 
بنابراین حاکمان نواحی شام و دولت فاطمیان آمادۀ پیکار با شرایط بهتری شدند.در آن زمان دولتی به نام آل زنگی به قدرت رسیده بودند که حکمرانان آن توانستند چندین بار طمع تلخ شکست را بر صلیبیان بچشانند و حتی ادسا را از آنان پس بگیرند.
 
شکست در ادسا اروپاییان را وحشت زده کرد و پاپ را برآن داشت که فرمان دومین جنگ صلیبی (1147-1149) را به رهبری کنراد سوم ولویی هفتم صادر کند.صلیبیون با نظم بیشتر و فرماندهی بهتر عازم جنگ شدند،لینک در نبرد با آل زنگی شکست خوردند.
 
 
http://up.military.volleyball-forum.ir/view/599258/4138454029.jpg
 
صلیبیان تسلیم صلاح الدین می شوند
 
 
ایوبیان و در برابر صلیبیون
 
 
درجریان جنگ های آل زنگی با صلیبیون،شخصی به نام صلاح الدین ایوبی که از کردهای ایران بود،دلاوری و شجاعت بسیار از خود نشان داد.پس از اتحاد دولت آل زنگی با دولت فاطمیان،صلاح الدین ازسوی دولت آل زنگی به منظور فرماندهی نیروهای فاطمیان به مصر عازم شد اما وی چون دولت فاطمیان را ضعیف و ناتوان دید به عمر آن خاتمه داد و با تشکیل دولت ایوبیان ،نیروی بسیار قدرتمندی برای جنگ با صلیبیون فراهم ساخت.
 
وی توانست به تدریج شام وبیت المقدس را ازچنگ صلیبیون بدرآورد.بازپسگیری بیت المقدس شکست بزرگی برای اروپائیان و مجموعه رهبران و طراحان جنگ های صلیبی بود. به همین جهت ماشین تبلیغات بار دیگر به راه افتاد و پاپ نیز فرمان سومین جنگ صلیبی (1189-1192 میلادی) را به فرماندهی پادشاهان اروپا همچون بارباروسا ،ریچارد شیردل  و فیلیپ دوم صادر کرد.با پخش این خبردرآسیای صغیر تا اورشلیم،صلاح الدین ایوبی بار دیگر به جمع آوری تجهیزات و بسیج قوا برآمد.دربین امرای ترکمان هم جنب و جوش به وجود آمد از جمله بار دیگر اتابک دمشق با حاکم موصل هم پیمان شدند و تحت حمایت سلجوقیان ایران سعی کردند با ایجاد ائتلاف بزرگ برای صلیبیان مشکلاتی ایجاد کند.اما این اقدامات هم ثمری به بار نیاورد.
 
دوره های چهارم جنگ های صلیبی (1202-1204) پنجم(1218-1221) ،ششم (1128-1229) هفتم (1248-1254  با حملۀ لویی نهم پادشاه فرانسه و ادوارد پادشاه انگلستان به تونس) و هشتمین و آخرین جنگ های صلیبی تا سال 1292 میلادی ادامه یافت.در این آخرین نبرد سیف الدین قلاوون فرمانروای مملوکان مصر،دژ عکا آخرین دژ صلیبیون را تصرف کرد و به جنگ های 197 سالۀ صلیبی پایان داد.
 
 
http://up.military.volleyball-forum.ir/view/599257/1955384200.jpg
 
تابلو مینیاتور مرگ لویی نهم طی محاصره تونس در جنگ صلیبی هشتم
 

قابل ذکر است که دولت ممالیک یا مملوکان نیز گروهی از سربازان ترک نژاد در خدمت ایوبیان بودند که پس از مرگ صلاح الدین ایوبی،در اوج اختلافات میان بازماندگان او،ایوبیان را سرنگون و خود در مصرحکومتشان را بنیان گذاره بودند.

 

 

پ ن :

 

انتخاب نام ترکمان به جای ترکمن به بدان دلیل بوده است که بسیاری از متون و منابع تاریخی اوایل قرون هجری و قرن های بعد در داخل ایران،این قوم را اکثراً ترکمان نامیده اند، به علاوه اگر این نظریه را با احتیاط بپذیریم که ترکمن ها از اولین گروه ترک های مسلمان شده و ایمان آورده بوده اند و به همچین جهت "ترک ایمان" سپس ترک "ترک امان" و ترکمان نام گرفتند،موثق تر از "ترک مِن" (به معنی من ترک هستم) خواهد بود

 

منابع :

 

روضه الصفا جلد 4

مدارس نظامیه و تاثیرات

تاریخ جهان آرا

اخبار سلاجقۀ روم

سسله های اسلامی

جامع التواریخ جلد 1

حبیب السیر جلد 2

تاریخ مغول در ایران ص 57 تا 59

نسب نامه خلفا و شهریاران صف 236

میراث ایران ص 81 تا 83

تاریخ هنر اسلامی ص 70 و 71

تاریخ جنگ های صلیبی جلد 1 صص 80 تا 82

جنگ های صلیبیان از دیدگاه شرقیان ص 22

تاریخ جنگ های صلیبی جلد 1 صص 240 تا 248

تاریخ جنگ های صلیبی جلد 2 صص 35 تا 38 ،102،137،159

سرچشمه کلی : تاریخ ، فرهنگ و هنر ترکمانان جلد اول نوشته اسد الله معطوفی

 

ارسال نظر برای این مطلب

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی
تبلیغات
Rozblog.com رز بلاگ - متفاوت ترين سرويس سایت ساز
درباره ما
وبگاه میلیتاری یکی از جامع ترین وب سایت های حوزه نظامی در ایران می باشد. این وبگاه کار رسمی خود را از شهریور ماه سال 92 آغاز کرد. همواره هدف و تلاش این وبگاه خدمت به حوزه نظامی کشور عزیزمان ایران بوده و وابسته به هیچ جناح و گروه خاصی نیست. از شما دعوت می شود با پیوستن به این وبگاه برای ما دلگرمی بزرگی باشید.
اطلاعات کاربری
نام کاربری :
رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • پیوندهای روزانه
    آمار سایت
  • کل مطالب : 578
  • کل نظرات : 89
  • افراد آنلاین : 2
  • تعداد اعضا : 137
  • آی پی امروز : 169
  • آی پی دیروز : 241
  • بازدید امروز : 704
  • باردید دیروز : 1,659
  • گوگل امروز : 85
  • گوگل دیروز : 131
  • بازدید هفته : 3,826
  • بازدید ماه : 62,789
  • بازدید سال : 445,662
  • بازدید کلی : 2,551,777
  • کدهای اختصاصی